Hindi pa lumulubog ang araw nang sumakay si Ibarra sa bangka ni Elias sa lawa. Mukha siyang inis, agad namang humingi ng paumanhin si Elias.
Ayon sa binata, nakasalubong niya ang alperes na gusto siyang makausap. Nag-alala ito na baka makita nito si Elias kaya’t nagdahilan na lamang ito at naalala rin niya ang pangakong pagdalaw nito kay Maria Clara.
Sinabi na ni Elias ang kaniyang pakiusap kay Ibarra at ‘di na nag-aksaya ng panahon. Siya ang sugo ng sawimpalad ayon sa kaniya. Ipinaliwanag niya ang napagkasunduan nila ng Kapitan Pablo, ang puno ng mga tulisan at sinubukan ding ipahayag ang kahilingan ng mga sawimpalad at humingi ng pagbabago.
Noli Me Tangere Buod Ng Bawat Kabanata 1 64 With Talasalitaan
Iniisip ni Ibarra na kung gagamitin niya ang pera upang hingin ang tulong ni Kapitan Heneral at kaniyang mga kaibigan sa Madrid ay lalo itong makasasama sa kanilang plano imbis na makabuti.
“Kaligtasan ng mga bayan!” May himig ng pait ang tinig ni Elias. “Maglalabinlimang taon nang pinangangalagaan ng mga guardia civil ang mga bayang ito, at tingnan ninyo … may mga tulisan pa rin. Nababalitaan natin na nilulusob nila ang mga bayan at hinaharang ang mga tao sa lansangan. Patuloy ang nakawan at patuloy ring hindi nahuhuli ang mga magnanakaw. Laganap ang krimen at malayang naglisaw ang mga kriminal samantalang ang tahimik na mga mamamayan ay hindi. Tanungin po ninyo kahit sinong tapat na mamamayan kung mapupuri nila ang guardia civil. Kung itinuturing nilang tagapagtanggol sa halip na mapanggipit at malupit na higit pang mapaminsala kaysa sa mga tulisan.
Sabi pa niya na upang malunasan ang isang sakit ay ang sakit mismo ang gamutin, hindi lamang sintomas dahil kung malala na ang sakit ay kailangang ilapat ang panlunas kahit na ito’y mahapdi.
Buod Ng Noli Me Tangere
Maaaring sabihin ninyo sa akin na kahit may kasiraan ang ating kasalukuyang relihiyon ay mas mabuti naman ito kaysa sa dati. Naniniwala ako at sumasang ayon sa inyo. Ngunit napakamahal ng pananampalatayang ito. Ipinagpalit natin ang ating sariling tatak, ang ating kalayaan. Dahil dito ay ibinigay natin sa mga pari ang ating pinakamabubuting bayan, ang mga bukirin, maging ang naimpok natin sa pamamagitan ng pagbili sa mga panindang pangrelihiyon, mga produktong dayuhan na inaangkat natin. Binayaran natin ang mga iyon kaya’t nakaganti na tayo. Binanggit ninyo sa akin ang proteksiyong ibinibigay ng religious orders sa mga mamamayan laban sa mga unang mananalakay na Kastila na may ganap na kapangyarihan noon sa buhay at ari-arian ng mga Indio.
“Oo, kaibigan, batid kong nagtiis ka, isa kang sawimpalad. Kaya’t madilim para sa iyo ang hinaharap. Naiimpluwensiyahan nito ang iyong pag-iisip. May pag-aalinlangan tuloy ako sa iyong mga ipinahayag. Kung mauunawan ko lang sana ang iyong mga motibo, kung malalaman ko lamang ang iyong mga naging karanasan…”
Kahit mahal ng dalawa ang kanilang bayan, hindi nagkasundo ang dalawa sa pakiusap ni Elias kaya naman sinabi nitong umasa na lamang sa Diyos ang mga sawimpalad.